Αρχεία σε ηλεκτρονική μορφή
Το Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας πρωτοπορεί για τα ελληνικά δεδομένα και σας δίνει την ευκαιρία να αγοράσετε και να κατεβάσετε άμεσα στον υπολογιστή σας διάφορα αρχεία των Εκδόσεών του, όπως αποσπάσματα βιβλίων, κάρτες, χάρτες και χρωμολιθογραφίες σε ηλεκτρονική μορφή. Επιλέξτε το αρχείο που θέλετε και πατήστε το κουμπί "Add to Cart" που βρίσκεται δίπλα του, για να προσθέσετε το αρχείο στο καλάθι αγορών σας. Στη συνέχεια, μπορείτε να συνεχίσετε να διαλέγετε αρχεία (Continue shopping) ή να ολοκληρώσετε την παραγγελία σας (Proceed to checkout). Στην περίπτωση αυτή θα μεταφερθείτε στο ασφαλές περιβάλλον διαδικτυακών συναλλαγών του PayPal, όπου θα σας ζητηθεί η είσοδος στο λογαριασμό σας. Μόλις πιστοποιηθεί η πληρωμή σας μέσω του PayPal, θα αναδρομολογηθείτε αυτόματα σε ειδική σελίδα με τους συνδέσμους από όπου θα κατεβάσετε τα αρχεία που επιλέξατε στον υπολογιστή σας. Οι σύνδεσμοι αυτοί αποστέλλονται και στο e-mail σας και παραμένουν ενεργοί για 24 ώρες από τη στιγμή της πληρωμής.
Τα αντικείμενα που θα σας παραδοθούν είναι αρχεία εικόνας (jpg) υψηλής ανάλυσης, τα οποία μπορούν να εκτυπωθούν σε οποιαδήποτε διάσταση θέλετε. Εξυπακούεται ότι στα αρχεία που θα λάβετε δε θα υπάρχει το λογότυπο του Ι.Λ.Α.Κ. που φαίνεται στα αρχεία υπό μεγέθυνση.
 | Αριθμός 1. Χρονολογία γύρω στα 1914. Το πρώτο οργανωμένο γυμναστήριο της πόλης μας, κατασκευασμένο με δαπάνες και τη φροντίδα της Δημογεροντίας της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Καβάλας στα 1904. Η θέση του ήταν στη σημερινή αυλή του Δημοτικού σχολείου του Αγίου Ιωάννου, προτού βεβαίως χτισθεί το σχολείο.
| |||||
 | Αριθμός 2. Η οδός Ύδρας στις αρχές του 20ου αιώνα. Μία άγνωστη στους νεότερους όψη της πόλης μας, με εκπληκτικά δείγματα μακεδονικής αρχιτεκτονικής.
| |||||
 | Αριθμός 3. Μεταφορά καπνοδεμάτων μέσα από την πόλη μας στις αρχές του 20ου αιώνα. Κύριο μέσο μεταφοράς τα μουλάρια και τα άλογα. Στη φωτογραφία το καραβάνι των υποζυγίων διέρχεται τη σημερινή οδό Παλαιολόγου. Από τις εικονιζόμενες οικοδομές, η μόνη που διασώζεται σήμερα είναι η όμορφη μονοκατοικία, στο αριστερό μέρος στο βάθος, του παλαιού συμβολαιογράφου της πόλης μας Δ. Πύρρου και τώρα του γνωστού επίσης συμβολαιογράφου Παναγιώτη Λαζίδη, στη γωνία των οδών Ρούσβελτ και Νικηφόρου Ουρανού.
| |||||
 | Αριθμός 4. Το παλιό λιμάνι της Καβάλας στο τέλος του 19ου αιώνα. Διακρίνεται ο τρούλος της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου που τότε ήταν τουρκικό τέμενος (τζαμί). Η μετατροπή σε χριστιανικό ναό έγινε στα 1924. Κατά την παράδοση, στην ίδια θέση υπήρχε μεγάλη βυζαντινή αποστολική εκκλησία του Αγίου Παύλου και αργότερα του Λαζάρου.
| |||||
 | Αριθμός 5. Κοντινή άποψη μέρους του παλιού λιμανιού στη δεκαετία του 1920.
| |||||
 | Αριθμός 6. Η συγκοινωνία Καβάλας - Δράμας στη δεκαετία του 1920. Το πρωτόγονο λεωφορειάκι με τα συμπαγή λάστιχα, «Το τρένο Καβάλας - Δράμας», ήταν τα χρόνια εκείνα η τελευταία λέξη της τεχνολογικής προόδου, αντικαθιστώντας βέβαια τις άμαξες με ζώα που ασκούσαν το μεταφορικό έργο για ατέλειωτους αιώνες.
| |||||
 | Αριθμός 7. Η οδός Ομονοίας στη δεκαετία του 1920. Εικονίζει το τμήμα της οδού μπροστά στο πρώην μεγάλο κατάστημα τροφίμων «Καταναλωτής».
| |||||
 | Αριθμός 8. Μία κοντινή άποψη του παλιού λιμανιού στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Όπως βλέπουμε, κρηπίδωμα υπήρχε στο προσήνεμο τμήμα του λιμανιού, όπου ήταν και οι αποθήκες του Τελωνείου. Ένα υποτυπώδες κρηπίδωμα υπήρχε κατά μήκος του δρόμου που οδηγούσε στο Τελωνείο. Όλο το υπόλοιπο μέρος του παλιού μικρού λιμανιού ήταν αμμουδιά, στην οποία τραβούσαν τις βάρκες και τα καΐκια όταν ο καιρός ήταν πολύ άσχημος. Η αμμουδιά φιλοξενούσε και μικρά ναυπηγεία (ταρσανάδες ή καλαφατιά), για επισκευές και κατασκευές των πλεούμενων της εποχής.
| |||||
 | Αριθμός 9. Άποψη του παλιού λιμανιού. Όπως βλέπουμε, υπήρχαν κτίσματα που εκτείνονταν μέσα στη θάλασσα, προφανώς για να διευκολύνουν τη φόρτωση καπνών και εμπορευμάτων στις μαούνες σε περίπτωση βροχής, ενώ στην αμμουδιά αφθονούσαν τα καυσόξυλα που ξεφόρτωναν τα καΐκια από τη Θάσο και το Άγιο Όρος.
| |||||
 | Αριθμός 10. Κοντινή άποψη που δείχνει όλες τις λεπτομέρειες του κρηπιδώματος του δρόμου που οδηγούσε στο Τελωνείο, καθώς και όλα τα περιβάλλοντα οικοδομήματα της περιοχής στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα.
| |||||
 | Αριθμός 11. Ο ιερός ναός του Αγίου Ιωάννου, ή Τιμίου Προδρόμου όπως συνήθιζαν να τον ονομάζουν οι Καβαλιώτες το 19ο αιώνα. Κατασκευάστηκε στα 1867, αποτελώντας το κέντρο της νέας υπό ανοικοδόμηση πόλης, έξω από τα τείχη της παλιάς. Η φωτογραφία χρονολογείται στη δεκαετία του 1900.
| |||||
 | Αριθμός 12. Η πύλη εισόδου στην παλιά πόλη από την οδό Θεοδώρου Πουλίδου. Η πύλη κατεδαφίστηκε από τους Βουλγάρους κατά τη διάρκεια της κατοχής του 1941 - 44. Η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 1900.
| |||||
 | Αριθμός 13. Άποψη από τη θάλασσα των δύο νεοκλασικών μεγάρων των αδελφών Ν. και Ε. Γρηγοριάδη (σημερινό Δημοτικό Ωδείο και το διπλανό του μισοερειπωμένο κτίριο), μαζί με την ευρύτερη περιοχή και την αμμουδιά που χάθηκε με τα λιμενικά έργα του κρηπιδώματος υπήνεμου μώλου Φαλήρου και την επίχωση της λεκάνης που δημιουργήθηκε (1956 - 60). Η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 1920.
| |||||
 | Αριθμός 14. Άποψη μέρους του παλιού λιμανιού, από το τέως κτίριο του Λιμενικού Ταμείου (παλιά ψαράδικα) μέχρι την πλατεία Καραολή. Φαίνεται καθαρά ότι ο αιγιαλός είναι ομαλή αμμουδιά και χρησιμοποιείται σαν τόπος εναπόθεσης και συντήρησης κάθε είδους πλεούμενου (μικρός ταρσανάς) και εμπορευμάτων υπό διαμετακόμιση. Η φωτογραφία της κάρτ-ποστάλ είναι της δεκαετίας του 1900. Λίγα χρόνια αργότερα, πιθανόν πριν από τα 1920 που συστάθηκε η πρώτη Λιμενική Επιτροπή, όλος αυτός ο αιγιαλός απέκτησε κρηπίδωμα και διαμορφώθηκε στοιχειωδώς ολόκληρο το παλιό λιμάνι με την επέκταση του προσήνεμου μώλου του και τη κατασκευή πρόχειρου μικρού υπήνεμου στα δυτικά, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί έστω και σε πολύ μικρό μέρος των τεράστιων αναγκών που παρουσίαζαν η ελληνική πλέον Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη. Ήταν όμως τόσο φανερή η ανεπάρκεια του παλιού λιμανιού, ώστε η Λιμενική Επιτροπή συστάθηκε με αποκλειστικό σκοπό την κατασκευή νέου λιμανιού, το οποίο εκκρεμούσε από την περίοδο της τουρκοκρατίας. Από τα παλιά κτίρια που διακρίνονται σώζονται το δεύτερο και τρίτο από δεξιά, στην πλατεία Καραολή και Δημητρίου.
| |||||
 | Αριθμός 15. Μία σπάνια φωτογραφία από γάμο ελληνορθόδοξων χωρικών της περιοχής μας. Δεκαετία του 1900. Τα όπλα και τα περίστροφα με τα οποία είναι οπλισμένοι οι εικονιζόμενοι, χρησίμευαν για τον γιορτασμό του γάμου, αλλά και για την προστασία και την ασφάλειά τους.
| |||||
 | Αριθμός 16. Μία άποψη κεντρικότατου σημείου της πόλης μας, που είναι πραγματικά αδύνατο να το φανταστούμε σήμερα. Η οδός Σταμπούλ Τσαρσή στην περίοδο της τουρκοκρατίας, σημερινή οδός Βενιζέλου. Αριστερά υπερυψωμένο φαίνεται το τουρκικό νεκροταφείο, στη θέση που είναι σήμερα η κεντρική μας πλατεία Ελευθερίας. Οι συγκεντρωμένοι Καβαλιώτες της φωτογραφίας πιθανόν πανηγυρίζουν την ανακήρυξη του Συντάγματος των Νεοτούρκων στα 1908.
| |||||
 | Αριθμός 17. Μία άποψη του Μεγάρου Τόκκου στη δεκαετία του 1910. Το ισόγειο στέγαζε το περίφημο τυπογραφείο Τόκκου, με εκπληκτικής ποιότητας ποικίλλες εκτυπώσεις της εποχής. Ο τελευταίος όροφος στέγαζε το Αγγλικό και το Ιταλικό Προξενείο. Το μέγαρο που είχε αναγερθεί στα 1879 από τον καπνέμπορο Δ. Τόκκο, χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως καπνεργοστάσιο (οι δύο πρώτοι όροφοι) και ο τελευταίος ως κατοικία. Στα 1911 ο Νικόλαος Τόκκος πούλησε το κτίριο στη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών Καβάλας και μετά την απελευθέρωση χρησιμοποιήθηκε ως Δημαρχιακό μέγαρο μέχρι το 1937. Σήμερα στεγάζει την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
| |||||
 | Αριθμός 18. Η οδός Ομονοίας στη δεκαετία του 1900, στο ύψος του σημερινού μεγάρου που ανήγειρε ο Δήμος Καβάλας στη θέση του παλιού Πυροσβεστείου. Στη θέση αυτή εικονίζεται το «Μέγα Ξενοδοχείον» ή "Grand Hotel".
| |||||
 | Αριθμός 19. Φόρτωση καπνών στις περίφημες «μαούνες», στη δεκαετία του 1910. Στο βάθος φαίνονται τα φορτηγά ατμόπλοια στα οποία μετέφεραν οι μαούνες τα επεξεργασμένα καπνά για να εξαχθούν στις ευρωπαϊκές, και όχι μόνο, αγορές.
| |||||
 | Αριθμός 20. Από την επεξεργασία των καπνών σε καπνεργοστάσιο της Καβάλας, στη δεκαετία του 1900.
| |||||
 | Αριθμός 21. Η επεξεργασία των πολύτιμων ευγενών καπνών της περιοχής μας ήταν μία εξειδικευμένη εργασία. Στα 1906 βλέπουμε μια καλλιτεχνική κατασκευή «τόνγκας», με τη χρονολογία και τα αρχικά του καπνεμπορικού οίκου. Οι τεχνίτες που είχαν ειδικότητα σε αυτού του είδους τις καλλιτεχνικές εργασίες, εισέπρατταν καταπληκτικές αμοιβές, σε αυτή την πραγματικά χρυσή περίοδο της καπνεργασίας.
| |||||
 | Αριθμός 22. Το πασίγνωστο Αναγνωστήριο του Καπνεργατικού Σωματείου «Η Ευδαιμονία», στη δεκαετία του 1910. Το κτίριο υπήρχε απέναντι από το κάτω μέρος του σημερινού Δημαρχείου στην οδό Κύπρου. Στη θέση αυτή σήμερα είναι ο Δημοτικός Κήπος με το Ηρώο της πόλης και το κτίριο του Ο.Τ.Ε. Η προσέλευση των καπνεργατών στο Αναγνωστήριο ήταν πάντοτε μεγάλη, διότι συν τοις άλλοις εκεί ήταν και η έδρα του συνδικαλιστικού τους κινήματος, μέχρι την ίδρυση του Εργατικού Κέντρου.
| |||||
 | Αριθμός 23. Οι παλιοί Καβαλιώτες θυμούνται τους δρόμους της πόλης μας που γέμιζαν από το τεράστιο πλήθος των καπνεργατών όταν σχόλούσαν τα καπνομάγαζα, πριν από 50 χρόνια. Η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 1900. Ένα κοντινό πλάνο της μαζικής εξόδου των καπνεργατών και καπνεργατριών από τα καπνεργοστάσια του Έρτζογκ στη σημερινή οδό Δαμιανού, όπου και υπάρχουν μέχρι σήμερα.
| |||||
 | Αριθμός 24. Το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», από τις ωραιότερες κοινωνικές προσφορές της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Καβάλας, που έγινε πραγματικότητα με την εκπληκτική δωρεά του αθόρυβου συμπολίτη μας, Σπύρου Σεκερτζή. Διέθετε 18 κλίνες και πλήρες χειρουργείο. Οι δαπάνες λειτουργίας καλύπτονταν από την ακούραστη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών Καβάλας, τη Φιλελεήμονα Αδελφότητα των ανδρών, τη Δημογεροντία και από τακτικές και έκτακτες συνδρομές συμπολιτών. Τα εγκαίνια του Νοσοκομείου είχαν γίνει στις 19 Αυγούστου του 1900.
| |||||
 | Αριθμός 25. Άποψη των σημερινών «Καλαφατιών» γύρω στα 1910. Όπως βλέπουμε, δεν υπήρχε ίχνος του παλιότερου «ταρσανά» (ναυπηγείου), ο οποίος στην περίοδο αυτή είχε μεταφερθεί στο παλιό λιμάνι, στην αμμουδιά μπροστά στη σημερινή πλατεία Καραολή - Δημητρίου.
| |||||
 | Αριθμός 26. Άποψη της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου στη δεκαετία του 1900. Είναι η τρίτη κατά χρονολογική σειρά εκκλησία της πόλης μας, με πιθανό χρόνο ανέγερσης στα 1879 - 80.
| |||||
 | Αριθμός 27. Εορτασμός των Θεοφανίων στην ακτή μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννου, στη δεκαετία του 1900.
| |||||
 | Αριθμός 28. Άποψη της πόλης από τη θάλασσα στη δεκαετία του 1900.
| |||||
 | Αριθμός 29. Άποψη από τις «Καμάρες» στη δεκαετία του 1920. Γύρω υπήρχε μεγάλος αριθμός από μικρά και μεγάλα καταστήματα, εργαστήρια, καφενεία, κ.λπ., που «έπνιγαν» κυριολεκτικά το μνημείο. Στην ίδια θέση λειτουργούσε και το καθιερωμένο παζάρι της πόλης.
| |||||
 | Αριθμός 30. Άποψη της Καβάλας από τη θάλασσα, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ξυλογραφία της εποχής.
| |||||
 | Αριθμός 31. Άποψη της Καβάλας από τον περιηγητή και ζωγράφο Edward Lear, ο οποίος από το 1848 μέχρι το 1864 επισκέφθηκε πολλές φορές την Ελλάδα και μάλιστα έμεινε για τέσσερα χρόνια στην Κέρκυρα. Ήταν πολύ ικανός τοπιογράφος και ένα μεγάλο μέρος από τα σκίτσα - ακουαρέλες που ζωγράφισε κατά την ταξίδια του στην Ελλάδα (περισσότερα από 200), σώζονται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη και αποτελούν σημαντικότατη πηγή πληροφοριών. Ο Lear επισκέφθηκε την Καβάλα το Σεπτέμβριο του 1856 και όπως φαίνεται από την ημερομηνία της ακουαρέλας, τη ζωγράφισε στις 26 Σεπτεμβρίου. Μερικά από τα εικονιζόμενα στο σκίτσο είναι πολύ ενδιαφέροντα και αξίζει να αναφερθούν, π.χ. στον ανηφορικό δρόμο για το Σούγιουλου διακρίνουμε να ανεβαίνει ένα καραβάνι αποτελούμενο από δύο καμήλες και δύο άλλα υποζύγια. Έξω από τα τείχη, στο αριστερό μέρος διακρίνουμε ένα αξιόλογο κτίσμα, ίσως χάνι, το μοναδικό εκτός τειχών. Ο μιναρές που υπήρχε στη σημερινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου η οποία ήταν τότε το σημαντικό Τζαμί του Ibrahim Pasa, φαίνεται να περιβάλλεται από πλουσιότατη βλάστηση και μεγάλα δένδρα, ιδιαίτερα στο ανατολικό μέρος ακριβώς πίσω από το Τζαμί, δηλαδή μέχρι τη μισή σχεδόν σημερινή οδό Κουντουριώτου. Διακρίνεται ολόκληρο το τείχος που ξεκινούσε από το προς Παναγία άκρο της Καμάρας και έφθανε μέχρι τη θάλασσα. Μπορούμε να διακρίνουμε και ένα άλλο μικρότερο κτίσμα εκτός τειχών, στο μέσο περίπου της Καμάρας, πιθανόν κάποιο άλλο χάνι, μπροστά στο δρόμο που οδηγούσε προς Ξάνθη (Γενιτζέ). Στον όρμο διακρίνονται δυο αρκετά μεγάλα πλοία, ιστιοφόρα της εποχής, ενώ στο βάθος διακρίνεται η Θάσος και δεξιά η Χαλκιδική.
| |||||
 | Αριθμός 32. Θαλάσσια άποψη της Καβάλας στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα.
| |||||
 | Αριθμός 33. Πανοραμική άποψη της πόλης στη δεκαετία του 1900, όπου διακρίνονται η παλιά πόλη και το νέο εκτός των τειχών τμήμα της. Στο παλιό τμήμα διακρίνεται το κτίριο του Οικονομικού Γυμνασίου, το οποίο στις αρχές του αιώνα ήταν το αρχοντικό του φιλέλληνα Τούρκου Μεμέτ Αλή Πασατζίκ. Στο κάτω μέρος της φωτογραφίας, στο μέσον περίπου, διακρίνεται η οδός Ομονοίας και ιδιαίτερα το κτίριο του παλιού κινηματογράφου Ολύμπια, τα δύο όμοια κτίρια στη γωνία των οδών Ομονοίας και Αβέρωφ, τα οποία κατεδαφίσθηκαν και αναγέρθηκε το κτίριο όπου στεγαζόταν το πρώην κατάστημα «Καταναλωτής», όπως επίσης και το «Μέγα Ξενοδοχείο», το οποίο πολύ νωρίς καταστράφηκε από πυρκαγιά και στη θέση του λειτουργούσε μέχρι προ 15 ετών η Πυροσβεστική Υπηρεσία της πόλης.
| |||||
 | Αριθμός 34. Άποψη της ακτής, περίπου από τη θέση της σημερινής Εμπορικής Τράπεζας μέχρι τη μικρή πλατεία Καραολή, στη δεκαετία του 1900. Στην ακτή έβγαιναν οι ψαρόβαρκες μετά από το ψάρεμα και είχε αναπτυχθεί μια μικρή ψαραγορά στα γύρω κτίρια. Η ψαραγορά αυτή μεταφέρθηκε αργότερα στο ισόγειο του παλιού κτιρίου του Λιμενικού Ταμείου και για δεκαετίες αποτελούσε ένα από τα χαρακτηριστικότερα σημεία της Καβάλας. Ο αλιευτικός πλούτος της περιοχής ήταν εκτεθειμένος, φρέσκος και λαχταριστός, στους πάγκους των ψαράδικων και παντού ακουγόταν οι στεντόρειες φωνές των πωλητών, που καλούσαν τους πελάτες εκθειάζοντας τη πραμάτεια τους.
| |||||
 | Αριθμός 35. Άποψη της Οδού Ταχυδρομείων κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ήταν ένας λοξός δρόμος ακριβώς πίσω από το σημερινό χρυσοχοείο Νάνου, στη γωνία των οδών Βενιζέλου και Δοϊράνης, που κατέληγε στην περιοχή της πλατείας του Αγίου Νικολάου. Κατά μήκος του δρόμου αυτού υπήρχαν πολλά από τα υποπροξενεία των μεγάλων δυνάμεων, στα οποία λειτουργούσαν και τα ταχυδρομικά τους γραφεία, τα οποία εξυπηρετούσαν τις ταχυδρομικές ανάγκες των κατοίκων.
| |||||
 | Αριθμός 36. Μία από τις παλιότερες απόψεις της πόλης. Φωτογραφία της δεκαετίας του 1890. Όπως διακρίνουμε στο αριστερό άκρο της Καμάρας, δεν έχουν ακόμη αναγερθεί τα μέγαρα του νυν Α' Γυμνασίου και της παλιάς ΧΙ Μεραρχίας. Το κτίριο στην κορυφή του λόφου στο αριστερό επάνω μέρος της φωτογραφίας είναι οι παλιές φυλακές της πόλης, οι οποίες στην περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν στρατιωτικό κτίριο αποθήκευσης πυρομαχικών. Προ ετών κατεδαφίστηκε το κτίριο αυτό και στο οικόπεδο αναγέρθηκε το Πρότυπο Ζουμπουλάκειο Γυμνάσιο της πόλης μας. Η περιοχή της εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας φαίνεται στη φωτογραφία να είναι ένας βραχώδης τόπος, όπου διακρίνονται δύο - τρεις μόνο οικοδομές.
| |||||
 | Αριθμός 37. Το τουρκικό Διοικητήριο της Καβάλας και σημερινό Δικαστικό Μέγαρο. Κατασκευάστηκε στα 1896 από τον Χιώτη Καϊμακάμη Α' τάξεως της Καβάλας Εμίν Πασά, με «εθελοντικές προσφορές» πλουσίων Καβαλιωτών της εποχής. Παρόλα αυτά, ο Καϊμακάμης υπήρξε φίλος των απεργών καπνεργατών στα 1896 και η παρουσία του στην Καβάλα βοήθησε την Ελληνορθόδοξη Κοινότητα να αποφύγει την οργή των φανατικών Τούρκων Μπέηδων και του Μουτεσαρίφη Δράμας κατά τον πόλεμο του 1897. Ας σημειωθεί ότι αυτή η απεργία των Καβαλιωτών καπνεργατών ήταν η πρώτη στο βαλκανικό χώρο και έληξε με τη δικαίωση των απεργών. Αυτό έμοιαζε με θαύμα και πραγματοποιήθηκε χάρις στις ενέργειες του Μητροπολίτη Ιωακείμ Σγουρού, ο οποίος έχοντας κοινή καταγωγή (από τη Χίο) με τον Καϊμακάμη Εμίν Πασά, επηρέασε ευνοϊκά τις αποφάσεις του υπέρ των καπνεργατών, των οποίων αναδείχθηκε αποφασιστικός προστάτης. Στο αριστερό μέρος διακρίνουμε την επιβλητική είσοδο στο προαύλιο του Διοικητηρίου, καθώς και το κτίριο του παλιού Ειρηνοδικείου. Και τα δύο κατεδαφίστηκαν στη δεκαετία του 1960, κατά τη «ριζική ανακαίνιση» και «διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου» του κτιρίου του κυρίως Διοικητηρίου (σημερινού Δικαστηρίου).
| |||||
 | Αριθμός 38. Η είσοδος της 7ης Μεραρχίας κατά την απελευθέρωση της Καβάλας στα 1913. Διακρίνουμε τη χαρά και τον έξαλλο πανηγυρισμό των Καβαλιωτών, με τις κρυμμένες Ελληνικές σημαίες να κυματίζουν φανερά πλέον, μετά από σχεδόν 530 χρόνια σκλαβιάς.
| |||||
 | Αριθμός 39. Μία πολύ ενδιαφέρουσα άποψη της Καβάλας στα 1907 - 8 περίπου, κατά την περίοδο της ανέγερσης της εκκλησίας του Αγίου Παύλου. Διακρίνουμε στο μέσο της φωτογραφίας το επιβλητικό κτίριο της εκκλησίας, που σχεδιάστηκε από τον διαπρεπή αρχιτέκτονα του Πατριαρχείου Περικλή Φωτιάδη, στο στάδιο κατασκευής της τοιχοποιίας. Στο μικρό λιμάνι που υπήρχε στη θέση της σημερινής πλατείας Καραολή, διακρίνεται ο συνωστισμός των πλοίων που δεν χωρούσαν μέσα, με αποτέλεσμα να ρίχνουν άγκυρα κάτω από το Ιμαρέτ, περιμένοντας να φορτώσουν τον πολύτιμο καπνό της περιοχής, αληθινό χρυσάφι εκείνα τα χρόνια, σε μια Καβάλα που έσφυζε από ζωή και δημιουργία.
| |||||
 | Αριθμός 40. Άποψη της περιοχής της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου, στην τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα. Όπως βλέπουμε η ανοικοδόμηση των κατοικιών έχει αρχίσει, καθώς και των καπναποθηκών της οδού Βενιζέλου. Τα δύο υπέροχα νεοκλασικά των παλιών μεγαλοκαπνεμπόρων αδελφών Ν. και Ε. Γρηγοριάδη (σημερινό Δημοτικό Ωδείο και το διπλανό κτίριο στην οδό Βενιζέλου, που είχαν ανεγερθεί πριν από τα 1884), έχουν ήδη αποπερατωθεί και εικονίζονται στη φωτογραφία. Ήδη βλέπουμε να σχηματίζεται η οδός Φιλίππου, καθώς κατά μήκος της οικοδομήθηκαν αρκετές κατοικίες. Στη στέγη της εκκλησίας έχει πλέον κατασκευασθεί ο μικρός τρούλος.
| |||||
 | Αριθμός 41. Άποψη της παλιάς πόλης (συνοικία Παναγίας) με το Ιμαρέτ και το ενετικό φρούριο.
| |||||
 | Αριθμός 42. Μία εκπληκτική άποψη της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου και της σημερινής αυλής του 16ου Δημοτικού Σχολείου. Η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 1900 και φαίνεται καθαρά το περιφραγμένο παλιό νεκροταφείο της Κοινότητας, καθώς και το παρεκκλήσι του.
| |||||
 | Αριθμός 43. Η εκπληκτική παραλία με τα αφρισμένα κύματα και τους τεράστιους όγκους των καπναποθηκών δεν είναι παρά η σημερινή οδός Ερυθρού Σταυρού στις αρχές του 20ου αιώνα. Στο δεξιό μέρος της φωτογραφίας διακρίνουμε τα δύο πανέμορφα νεοκλασικά κτίρια των καπνεμπόρων Ν. και Γ. Γρηγοριάδη, που σώζονται ακόμη σήμερα. Το ένα συντηρήθηκε έξοχα από το Δήμο. Σήμερα στεγάζει το Δημοτικό Ωδείο και είναι πραγματικό κόσμημα της πόλης. Το άλλο υπάρχει σε άθλια κατάσταση και σε πλήρη εγκατάλειψη, περιμένοντας την ευαισθησία της πόλης για να μην καταλήξει σε ακόμη έναν τσιμεντένιο όγκο...
| |||||
 | Αριθμός 44. Δεκαετία του 1900. Άποψη των δύο πανέμορφων νεοκλασικών κτιρίων στην οδό Κύπρου αριθ. 8 και 10, που σήμερα στεγάζουν τις δημοτικές υπηρεσίες της πόλης μας. Αριστερά, το μέγαρο του Ουγγροϊσραηλίτη μεγαλοκαπνέμπορου Έρτζογκ, τότε Villa Herzog, το οποίο ανεγέρθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα και από τα 1937 είναι το Δημαρχιακό μας Μέγαρο. Δεξιά, το μέγαρο του επίσης μεγαλοκαπνέμπορου Γερμανού βαρόνου Αδόλφου Δε Ζολνάι Βιξ, κατασκευασμένο στα μέσα της δεκαετίας του 1900 και το οποίο σήμερα στεγάζει υπηρεσίες του Δήμου.
| |||||
 | Παραστατικός Χάρτης της Ελλάδος. Ο χάρτης αυτός, σε κλίμακα 1:700.000, αναφέρεται στο βιβλίο των Εκδόσεων του Ι.Λ.Α.Κ. «Καταστραφείσαι Πόλεις και Χωριά Συνεπεία του Πολέμου 1940 - 1945» και απεικονίζει πυρπολημένες και βομβαρδισμένες πόλεις και χωριά σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, κατά την περίοδο 1940 - 45. Η ανάλυση του αρχείου εικόνας (jpg) που θα κατεβάσετε είναι 10.755x14.256 pixels (πολύ υψηλότερη από αυτή που βλέπετε στη μεγέθυνση) και το μέγεθός του 18,7 MB.
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)